شب بارونی

                                                              دیدی کوهکن!

 دیدی به جای کوه غم ،تیشه ات قلب من نشانه گرفت

دیدی قایق عشقم ز دریای محبت کناره گرفت

کبوتر دلم هوای آشیانه گرفت

آسمان غم ابر ناله گرفت

دیدی ...عشقت حباب بود و در هوا شکست

دیدی دلم شکست

بی وفا!

بیهوده مکوش دلریزه های مرا جمع آوری کنی

مرا با دروغ های خود باز راضی کنی

که از چهره ام رفع دل آزاری کنی

با اعتمادم بازی کنی

دیدی دیوار صوتی هفت شهر عشق با ناله غم شکت

دیدی دلم شکست!

 

باران که می بارد تومی آیی

 

هیچ کس یادی از ما نکرد  امدم اما.............

آدما از آدما چه زود سیر میشن

آدما از عشق هم چه زود دلگیر میشن 

آدما رو عشقشون پا می زارن

آدما , آدمو تنها می زارن

منو دیگه نمی خوای خوب می دونم

توی کتاب دلت اینو می خونم

یادت اون عشق رسوا یادته

اون همه دیوونه بازی یادته

تو می گفتی گناه مقدسه

اول آخر هر عشق هوس

آدما آخ آدمای روزگار

چی می مونه یادگار از شما ها

همه حر فهای تو یه بهونه ست

اون کسی که میخوای یکی دیگست

 

دوستان خوبم ممکنه تا یک مدت کمی نباشم اما شما سر بزنید................؟؟!!

كاش مي ديدم چيست

آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاري است

آه وقتي كه تو لبخند نگاهت را

                              مي تاباني

بال م‍‍‍ژگان بلندت را

                              مي خواباني

آه وقتي كه تو چشمانت

                               آن جام لبالب از جاندارو را

سوي اين تشنه ي جان سوخته مي گرداني

موج موسيقي عشق

از دلم مي گذرد

روح گلرنگ شراب

در تنم مي گردد

دست ويرانگر شوق

پرپرم مي كند، اي غنچه ي رنگين ‌پرپر!

پيش از اين سوي نگاهت نتوانم نگريست

اهتزاز ابديت را ياراي تماشايم نيست

كاش مي گفتي چيست

                             آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاري است. 

عشق

روزی آرام آرام  به سراغم آمد. چند لحظه ائی نگاهم کرد 

و رفت.

من غوطه ور در خیال سبز خویش ٬ او آهسته بر حیاط دلم کوبید

 و رفت.

از آن روز دگر خودم را ندیدم 

شاید او خود را در من نهاد

 و رفت .

من مشتاق در پی  دوباره دیدنش

او  هرجا که رسید  ٬ از خود نشانی گذاشت

و رفت

در جست و جویش به گلستان آرزویی رسیدم

گل نرگس گفت: روزها پیش ٬ از اینجا گذری کرد

 و رفت.

در میان راه دریای محبتی دیدم  و چند ماهی تشنه 

٬ پچ پچی

کردند که سوار قایقی شد و از این جا رفت. 

در سحر گاه صبح بهاری ٬ نسیمی که با خود 

خستگی ها رامی برد پرسید ؟

دنبال که می گردی؟؟؟؟

شاید میان راه دیدمش  .

گفتم : نمیدانم کیست ولی  در من  غوغایی به پا کرد

 و رفت .

خندید و گفت: شاید آن عشق است که این چنین دلت را خاکستر کرد

و رفت.

 

انسان نمی تواند

به اسمان نیندیشد!

چگونه می تواند ؟!

مگر  انسانهایی که

عمر را بی چرا

به چریدن مشغولند

سر به زمین فرو برده اند

و پوزه در خاک دارند

و غرق در آب

                     و  علف اند

اینها <<گوسفندان >> دو پایند!!!      

                             

اومده فصل خزون

گریه کرده آسمون 

گدا بی پناه شده

توی صحرا بیابون

توی وبلاگمون

شب بارونیمون

شاه توی کاخ طلا

توی کاخ بی بلا

هیچ خبر نداره از

گدای تو کوچه شون

آسمون ابری شده

دلامون دردی شده

بارون اومده بی پناهیم

شاه گرفته چرتمون

ما دیگه چتر نمی خوایم

می مونیم زیر بارون

جای بهتر نمی خوایم

حلا کی با من میمونه زیر بارون

  هر انتقاد و پیشنهادی دارید بفرما ئید........                                        

سبزه

ولی .....! چی میشه

اگه سبزه سبز نشه ؟

اون وقت چی میشه ؟

خب  اگه سبزه سبز  نشه شاید تو گر یه کنی .

وزمین از اشکای چشمت خیس بشه

و مثل عشق تو و من سبزه دوباره  سبز بشه

آره سبزه دوباره سبز میشه

ولی  ! اگه دیگه دوستت  نداشته باشم .

اون وقت چی میشه ؟

سا ل نو همه مبارک ...........

   تولدم مبارک..........                                             

باد می وزید و چمن ها را به رقص گرفته بود

مترسک به دور دست ها می نگریست

بی آنکه پلک بزند

و کلاغی روی دستش نشست

بی آنکه ترسی به دل راه بدهد

و مترسک گریست

<<پیر شده بود>>

                                                    

          

می گویند عشق ،آدمی را در آتشی پرشررمی افکند ،ومن دریافتم که لحظه های جدایی نتوانسته 

خویشتن باطنی مارااز یکدیگرجداسازد چنان که درنخستین دیدارمان دانستیم که تو را ازقرن ها پیش

می شناختم ودرواقع نخستین نگاهم به تو ،نخستین نگاه نبود!

تو نیمه ی دیگر وجودمنی که از لحظه ی آفرینش به دست خدا ،آن را گم کرده بودم

 

 

چقدر دوست داشتم يك نفر از من مي پرسيد چرا نگاه هايت آن قدر غمگين است ؟ چرا لبخندهايت آن

قدر بي رنگ است ؟ اما افسوس ... هيچ كس نبود هميشه من بودم و من و تنهايي پر از خاطره .آري با

تو هستم .. با تويي كه ،از كنارم گذشتي... و حتي يك بار هم نپرسيدي چرا چشم هايت هميشه

باراني است

                                                         

گرچه زندگي با درد وغم همراه است

اما مسير از شادمانيهاي بسيار نيز خالي نيست.

اگر دنياي خود را فرو ريخته يافتي

تكه هاي سالم را برگير وراه ادامه بده

چون در پايان آرزوهايت را برآورده خواهي يافت.

به ياد داشته باش!

كه درپايان،همين فراز وفرودها ست كه يكديگر راتوازن مي بخشند.

بگذار اشكهايت جاري شوند،

بگذار گل لبخند بر لبانت بشكفد،

اما تسليم،هرگز،هرگز!

به ياد آر،

كه در تو نيرويي است كه نويد واقعيت يافتن روياهايت را مي دهد

حتي آن زمان كه بسيار دور مي نمايد!

 

 

 

 

<<دیشب باران قرار با پنجره داشت

روبوسی آبدار با پنجره داشت

یکریز به گوش پنجره پچ پچ کرد

چک چک چک...چکار با پنجره داشت >>

به یاد قیصر امین پور ....نقطه پایان این جستجو و تکاپو ی پایان ناپذیر..

 

 

 

                                     

اگرخواستی بخوابی چراغ را خاموش نکن آخر می دانی تمام پنجره های شهر خاموشند

فقط پنجره من روشن است اگر پنجره تو هم خاموش باشد .... آنوقت حس می کنم که

خیلی تنهام.....

      

                                     

      

                                                                

این روزها خبر خوبی نشنیده ام.........  خیلی بد

ترانه ای که نخواهم سرود

                                من

                                       هرگز

خفته ست روی لبانم

                              ترانه ای

که نخواهم سرود من هرگز

بالای پیچک

کرم شب  تابی بود

و  ماه نیش می زد

با نور خود بر آب

چنین شد پس که من دیدم به رویا

ترانه ای را                       

که نخواهم سرود  من هرگز

ترانه ی پر از لبها

و راه های دوردست

ترانه سا عات گمشده            

در سابه های تار

ترانه ستاره های زنده

بر روز جاودان

 

وسکوت........

زیباترین آواز در سمفونی تنهایی

                        در اوج فرو رفتن در خویش

                             در اعماق قله ی رهایی

                                         

   به هنگامی که نمیبینی آشنایی که ببیند تورا

                 که برهاند تورا از قفس بغض

                 که بپرسد:

        ( ( به کدامین جرم به دیار تنهایان تبعید گشته ای؟)) 

 

          کاش گوشی .سکوتم را میشنید!!!!

 

 

 

                                                            

می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه خویش

بخدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

می برم تا که در آن نقطه دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

می برم تا زتو دورش سازم

زتو ای جلوه امید محال

می برم تا زنده بگورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

ناله می لرزد

می رقصد اشک

آه بگذارکه بگریزم من

از تو ای چشمه جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

عاقبت بند سفر پایم بست

می روم ,خنده به لب ,خونین دل

می روم ,از دل من دست بردار

ای امید عبث بی حاصل

                                                    

این هم واسه بارونی های عزیز توی این هوا ی گرم چقدر خوبه نه....                                                            

باز باران

در سکوت خلوت تنهائیم

می زند بر تارو پود هستیم

باز باران

در میان خواب شور انگیز من

بی قرارم می کند ،همچون سپند

باز باران

راه می یابد درون سر من

تا گشاید عقده دیرین من

باز باران

در میان دشت های بی کسی

می زند بر استخوان خستگی

باز باران

می چکد بر دفترم

تا بشوید هرچه دارم در سرم

باز باران

بی بهانه

میزند بر جان خسته

تا بشوید گونه ها را

از غبار سفله بسته

باز باران

بی ترانه

میزند بر دشت لاله

تا بشوید زخم و درد عاشقی را

از درون قلب های زخم دیده

باز باران

بی نشانه

می زند بر صاحبان این زمانه

تا بشوید رنگ تزویر و ریا را

از لباس مردم در خواب مانده

حال باران

در درون ابر پنهان می شود

رنگ و بویش از دیده میگردد نهان

می گریزد او از این درد عیان

باز باران

دور می گردد زمن

تا نبیند سیل اشک و آه من

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من دیدم تو را

که

لبخند می زدی به احساس های من

من شنیدم

که

هزار بار می گفتی:دوستت دارم !

من احساس کردم

کاملا احساس کردم

که

دستهای لرزانم راگرفتی و ...تابستان شدم !

من دیدم شنیدم و کاملا احساس کردم ...

من ...

این فلسفه بیدار شدن عجب مرا اذیت می کند !!!

می دانمکه ناراحت ات کرده ام

می توانی دعوایم کنی

میتوانی به احساسم سیلی بزنی

می توانیشعری راکه برایت گفتم پاره کنی

می توانی تا همیشه مرا چشم انتظار باز گشت ات بگذاری

...

یک کار دیگر هم می توانی بکنی

می توانی لبخند بزنی.....